SCULPTUUR

Rope komt tot leven wanneer het in relatie treedt met mensen, objecten, plekken en situaties buiten zichzelf.

Rope alleen is niet genoeg. Zonder weerstand van buitenaf is het decoratief, dood, inert.

Het kunstwerk begint wanneer de wereld erop begint in te werken.

WERELD

Het kunstwerk Rope bestaat uit het 11 meter lange touw én uit een wereld waarmee het in relatie treedt.

Rope raakt een muur, de muur een deur, de deur een persoon, die persoon iemand anders, de straat, de lucht. De sculptuur is het vertrekpunt, maar waar het kunstwerk eindigt is moeilijk vast te leggen.

MEDIATOR

Een mediator brengt Rope een wereld binnen, kiest locaties, doet een eerste proposities en reageert op wat daarop volgt.

De mediator observeert niet van buitenaf. Door Rope ergens binnen te brengen, veroorzaakt deze zelf een situatie. Hij/zij is één van de krachten die op het werk inwerken.

EXIT

Gebruik Rope om weg te gaan van wat vertrouwd is.

Zoek plekken die al door anderen gebruikt, beheerd of toegeëigend worden, en waar andere regels, noden en waarden gelden dan de jouwe.

Een klaslokaal behoort in zekere zin toe aan de leerlingen en leerkracht die het gebruiken. Een lerarenkamer heeft andere regels. Een directiekantoor een andere hiërarchie. Ga ook buiten de school: een bakkerij, een bushalte, een plein, een kruispunt, een winkel, een inkomhal.

Zoek plekken waar jouw aanwezigheid niet vanzelfsprekend is. Hoe groter het verschil tussen jouw wereld en de wereld die je binnengaat, hoe meer er op het spel staat.

Een plek waar kunst op voorhand welkom is, biedt weinig weerstand.

Het idee om ergens met Rope binnen te gaan moet iets van spanning oproepen: nieuwsgierigheid, onzekerheid.

VERSTORING/BEELD

Bedenk een manier om Rope er te installeren. Vertrek vanuit twee principes.

Verstoor. Grijp in op het bestaande gebruik van een plek. Blokkeer gedeeltelijk een doorgang, onderbreek een route, bezet een plek die normaal leeg blijft of verander hoe lichamen zich door de ruimte bewegen.

Maak een beeld. Rope is een lange lijn in één kleur. Gebruik het zoals een schilder een verfstreek gebruikt, maar dan doorheen architectuur, objecten en lichamen.

De verstoring en beeld dat je maakt is je eerste voorstel.

IMPROVISEER

Vanaf nu verlies je een deel van de controle.

Mensen kunnen het negeren, verplaatsen, gebruiken, erop zitten, erover stappen, ermee spelen of eisen dat het verdwijnt.

Dat zijn geen storingen van het kunstwerk.

Dat is het kunstwerk dat begint te werken.

Improviseer.

(TEGEN)VOORSTEL

“Verplaats dat, ik moet erdoor.”

“Dit kan hier niet blijven.”

zijn tegenvoorstellen.

Neem ze ernstig. Ze tonen waar de grenzen van een plek liggen en wat voor de mensen die er zijn belangrijk is.

Maar geef je eigen voorstellenook niet onmiddellijk op.

Zoek geen consensus. Laat verschillende noden, waarden en posities naast elkaar bestaan.

Rope ontwikkelt zich door voorstel, weerstand en tegenvoorstel. De vorm die ontstaat is het tijdelijke resultaat van het samenspel tussen artistieke intenties en de andere krachten die op Rope inwerken.

EXCHANGE

Begin niet met uit te leggen dat Rope een kunstwerk is, dat je een kunstproject uitvoert of wat de bedoeling ervan is.

Als iemand vraagt: “Wat is dit?”, kan “Dit is Rope” voorlopig genoeg zijn.

Woorden als kunstwerk, schoolproject en participatie brengen meteen een script mee. Ze sturen wat mensen denken dat ze moeten zien, zeggen of doen.

Wanneer Rope zich aan een muur hecht, ertegen duwt of erlangs loopt, worden het gewone gebruik, de conventies en betekenissen van die muur even minder vanzelfsprekend. De muur verschijnt anders.

Er ontstaat ambiguïteit, en daarmee misschien ruimte voor andere manieren om te kijken, te denken of te handelen met en over de muur, het lichaam, de winkelier, elkaar.

DOCUMENTEER HET PROCES

Maak foto's

Schrijf op wat mensen zeggen. Bewaar hun exacte formuleringen.

Voeg niets toe om het interessanter te maken.

Wat er werkelijk gebeurde is genoeg.